Bakit

parang noon kung kelan pa ako nagkaroon ng Facebook, tsaka tumaas ang frustration levels ko? Tumitindi yung heartbreak kasi mas updated ka sa bawat pagpalit ng relationship status o pag-upload ng photo o pagpost ng status message. Hindi mo na nga “friend,” nakikita mo pa rin. Kung hindi lang din ako dependent sa communicative and information-gathering capacity ng social networking site na ito, matagal na siguro akong nag-deactivate ng account.

Chenes. Back to regular programming na pagkatapos nito.

EDIT: Okay, after ko itong i-type dito, nagbukas ako ng bagong Tab at nag-log-in sa Facebook. Wow! Ang galing ko talaga!